HerVerbinden

Advies | Training | Lezingen | Expertise Geëscaleerde Scheidingen / Parental Alienation

Columns

Uit het oog, uit het hart? Meer denken, spreken en schrijven vanuit de relatie van het kind..

parent child relationship 8

Het zou goed zijn als media, wetenschappers, onderzoekers en anderen die zich hierover uitspreken, veel meer vanuit de betekenis voor het kind te denken en hun berichten vanuit het kind-perspectief te formuleren.
Dit brengt mensen in een andere mindset en maakt dat de focus op wat er voor het kind nodig is anders komt te liggen.  

"Ruim 2000 ouders verliezen jaarlijks het contact met hun kinderen, maar gelukkig treden rechters steeds strenger op tegen ouders die niet meewerken",
[aldus hoogleraar Paul Vlaardingerbroek, Volkskrant 23/8/2017]

Vanuit het kind-perspectief en de aanname dat het gemiddeld om meer dan één kind per ouder gaat, zou een dergelijk bericht er anders uit komen te zien:

"Veel meer dan 2000 kinderen per jaar worden jaarlijks (rond/na een scheiding van hun ouders als partners), hun dagelijkse contact en continuïteit in de relatie met een ouder ontnomen, [...]"

De volgende vraag is dan: waarom en door wie worden zoveel kinderen elk jaar hun relatie met een (welwillende/beschikbare) ouder afgenomen?

Het is ook niet simpelweg het 'contact' dat het kind wordt afgenomen, het is de hele dagelijkse/wekelijkse/maandelijkse beleving van elkaar, de steun, waardering, verzorging, dagelijkse rituelen, belevenissen, gesprekken, enz, enz, alles wat het normale (samen)leven inhoudt.

harten

"Uit het oog, uit het hart ? Niet voor de kinderen en de ouder die sociaal buitengesloten wordt (en voor de scheiding een normale kind-ouder relatie hadden).."

Het zijn bijna nooit de kinderen die vragen om van hun ouder gescheiden te worden, ze nooit meer mee te kunnen maken. En als ze dat wel doen, is er mogelijk iets zorgelijks aan de hand en wellicht reden voor een degelijk onderzoek naar de invloeden in de dagelijkse omgeving en leefwereld van dit kind, waarbij ook door hierin getrainde specialisten naar coërsive control en mogelijke vormen van 'parental alienation / ouderverstoting' gekeken wordt.

Wie belemmert of neemt de kinderen de relatie met één van hun ouders af? Een relatie die wellicht tot de scheiding voldoende tot prima was.
Het afnemen of bemoeilijken van een de relatie tussen een kind en een belangrijke hechtingsfiguur, zoals een ouder in de meeste gevallen is, is beschadigend voor de sociaal-emotionele én identiteitsontwikkeling van een kind.

Een normale duurzame kind-ouder relatie -de basisvorming en de ontwikkeling ervan door de jeugdjaren heen- wordt daarbij blijkbaar niet als van enig belang gezien.

Het is niet voor niets dat hierover een wetsartikel bestaat:
De wettelijk bepaling 1:247 derde lid BW, waarin de verplichting is benoemd van de ouder om de ontwikkeling van de banden van haar/zijn kind met de andere ouder te bevorderen.

De balans slaat in het beoogde beginsel van gelijkwaardig ouderschap ook in de praktijk van de voorlopige voorzieningen na scheiding nog teveel door naar één ouder als het over het verblijf van de kinderen bij hun ouders gaat. Een betere balans hierin zou voor de relatie van de kinderen met beide ouders en families ook beter zijn.

Vanuit de overheid én rechtbanken mag worden verwacht om in lijn met de wet  beide ouders, ook na een scheiding even belangrijk te laten blijven voor de kinderen.
Alle ouders zijn anders. Vaders en moeders voeden over het algemeen ook iets verschillend op, de accenten verschillen. Achtergrond en voorbeelden in eigen opvoeding spelen ook een rol. Verzorgend, beschermend, ervarend leren (spelen), enz. Het is prima voor kinderen om te ervaren dat er verschillen zijn in handelen en gedrag van hun ouders en mensen in het algemeen en om hier mee om te leren gaan.

Daarvoor moet het kind na een scheiding van de ouders als partners, wel duurzaam in de gelegenheid worden gesteld (en actief worden gebracht) om ook daadwerkelijk beide ouders op een gelijkwaardige manier in hun leven te kunnen ervaren, door regelmatig voldoende tijd met hen beide (en achterliggende familie/netwerk) door te kúnnen brengen.

Deze wettelijke bepaling zou daarom behalve door de ouders ook door rechters en jeugdbeschermers e.a. meer ter harte genomen moeten worden en veel steviger in de praktijk worden doorgevoerd. Dat kunnen de kinderen zelf (meestal) niet..

Een cursus beter communiceren tussen de ouders maakt in de praktijk helaas vaak geen einde aan de belemmeringen voor het kind om een onbelemmerde relatie en band met de andere ouder te kunnen blijven hebben. Al was het maar omdat deze trajecten vaak vele maanden duren en ondertussen verdergaande wederzijdse onthechting en vervreemding tussen kinderen en hun onbereikbaar geworden ouder daardoor meer gefaciliteerd wordt.

Kinderen die een ouder(en eventuele mede-verzorger(s)) hebben die het hun moeilijk tot onmogelijk maakt om -met name rond/na een scheiding- een normale gezonde band met de andere welwillende ouder te kunnen blijven hebben, dienen tegen de houding en het gedrag van deze belemmerende ouder beschermd te worden. Hoe? Door in te grijpen en deze belemmeringen voor de kinderen weg te nemen. De welwillende andere ouder is daarbij wellicht een betere thuishaven ten behoeve van een gezondere sociaal emotionele ontwikkeling van deze kinderen.
Een krachtig psycho-educatieprogramma en -behandeling voor de belemmerende ouder(/verzorgers) kan er vervolgens voor zorgen dat ook deze ouder weer met regelmaat terug in het leven van deze kinderen kan worden gebracht. Hiervoor is een verdergaande maatschappelijke mentaliteitswijziging nodig en een stevige en duidelijke samenwerking tussen rechtbanken, aanbieders van psycho-educatieprogramma en -behandeling, handhaving (nieuwe handhavende taakinvulling civiele politieafdeling / herstelteams per gemeente/regio).

Dit klinkt streng en dat is het ook.
Het is ook nodig strenger te worden aangezien er teveel ruimte bestaat (en wordt gegeven) in het huidige systeem om als ouder kinderen langdurig hún relatie met de andere -welwillende- ouder te ontnemen.
Een relatie waar kinderen recht op hebben. Een relatie die beschermd moet worden. Dat kunnen kinderen niet zelf; daar zijn ze kind voor.


© 2017 HerVerbinden - E.C. van der Waal

 

HV Billboard400px

Lid van: PASG
Internationale studiegroep high conflict divorce / parental alienation [ www.PASG.info ]
HerVerbinden nl PASG logo
Voorzitter Parental Alienation Study Group: William Bernet, M.D.
[Professor Emeritus, Department of Psychiatry, Vanderbilt University School of Medicine, Nashville, Tennessee, USA]


Lid van: EAPAP
European Association of Parental Alienation Practitioners
Trained by Karen Woodall - Family Separation Clinic, London, UK
www.eapap.eu
HerVerbinden nl EAPAP logo


LinkedIn profile:
LinkedIn 100x28px

 

    HerVerbinden-logo-v1-geel-r           Copyright 2014-2017  HerVerbinden.nl    |   Nederlands Expertisecentrum Hoog-Conflict Scheidingen   |  NEHCS.NL

HerVerbinden - KvK: 62647695 IBAN: NL91 SNSB 09079665 35 BTW: NL075516202B04